Google+ Badge

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Ανησυχητική στασιμότητα στον Αυτοκινητόδρομο ΑΚΤΙΟ- ΑΜΒΡΑΚΙΑ

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΝΤΑΣ ΝΙΚΑΚΗΣ: Ανησυχητική στασιμότητα στον Αυτοκινητόδρομο ΑΚΤΙΟ- ΑΜΒΡΑΚΙΑ

Του ΝΩΝΤΑ ΝΙΚΑΚΗ
τ. Λυκειάρχης-Βόνιτσα

      Μπορεί η κατάσταση της οικονομίας του τόπου να βελτιώνεται και κάποια έργα να παίρνουν σιγά σιγά το δρόμο της υλοποίησης, ωστόσο στον αυτοκινητόδρομο Άκτιο Αμβρακία υπάρχει μια τεράστια καθυστέρηση στην ολοκλήρωση κατασκευής του, την ώρα που μεγαλύτερα και δυσκολότερα έργα έχουν προ πολλού ολοκληρωθεί. 
          Ο οδικός άξονας είναι ένα πολύ σημαντικό έργο το οποίο έχει "παγώσει" χωρίς να προωθείται για υλοποίηση και σε όλη τη Δυτική Ελλάδα υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια για τη στασιμότητα του θέματος. 
       Δυστυχώς αυτή την ώρα που γράφω το έργο έγινε περισσότερο προβληματικό, διότι για 1.100 μέρες από αρχές του 2015 δίνονται αναβολές και παρατάσεις στον ανάδοχο και τα μηχανήματα παραμένουν «παροπλισμένα» και σκουριάζουν στο εργοτάξια Δρυμού και Κατούνας στην 4η εργολαβία Λουτράκι- Αμβρακία..............


         Αξιοσημείωτο είναι το τμήμα Λουτράκι- Αμβρακία είναι το σπουδαιότερο κομμάτι του έργου διότι παρακάμπτει το επικίνδυνο τμήμα της περιοχής Αμφιλοχίας, αναβαθμίζει την ασφάλεια και μειώνει την απόσταση χιλιομετρικά και χρονικά από Βόνιτσα προς Αθήνα και Αγρίνιο (10-12χλμ).
          Εδω να τονίσω και προς τους Αρμόδιους του Αγρινίου, ότι ο σύγχρονος οδικός άξονας είναι και δικός τους δρόμος όχι μόνο για αυτούς που έχουν επενδύσει στη Λευκάδα, Πάλαιρο, Πογωνιά άλλα είναι ο δρόμος που σε οδηγεί σε περιοχές που προσφέρουν μεροκάματο από την δεξαμενή  του τουρισμού και που αναπτύσσεται με υψηλούς ρυθμούς τώρα που αρχίζουν να δημιουργούνται οι σύγχρονες εγκαταστάσεις στο διεθνές αεροδρόμιο του Ακτίου

ΧΡΟΝΙΚΟ
         Σας ενημερώνω συνοπτικά και σύντομα να σας υπενθυμίσω ότι το έργο δημοπρατήθηκε 4 φορές και έχει περάσει από μύριες ταλαιπωρίες. Ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2010 με χρόνο περαίωσης τα 3 χρόνια, τεμαχισμένο σε 4 εργολαβίες και σχεδόν 8 χρόνια αργότερα το έργο παραμένει ημιτελές, χωρίς να έχει παραδοθεί ούτε ένα χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου.
     -Απο το 2009 απο τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009-Υπουργος Σουφλιάς- και τον Μαρτιο του 2010-Υπουργος Ρέππας- έπεσαν οι υπογραφές με δυσκολίες διότι ο υπουργός εκτιμούσε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, άλλα ύστερα από την επιμονή των βουλευτών όλων των παρατάξεων της Δυτικής Ελλάδας υποχώρησε και υπογράφτηκε το συμφωνητικό και άρχισαν εργασίες δειλά δειλά τον Μαιο του 2010.
-Έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί στο τέλος του 2013.
  -Το 2014 επισκέφθηκε το έργο ο τότε υπουργός Χρυσοχοίδης στην αρχή του έτους στο εργοτάξιο της ΤΕΡΝΑ στην KNAUF ακριβώς στον κόμβο Αμβρακία και τον Απρίλιο του 2014 επισκέφθηκε εκ νέου το εργοτάξιο της ΑΕΓΕΚ στη Βόνιτσα.
 Τότε λοιπόν παρουσία των στελεχών της εταιρίας και παραγόντων, περιφερειάρχες, δήμαρχοι Αμφιλοχίας, Βόνιτσας και Πρεβέζης, αφού ενημερώθηκε ο υπουργός κατέληξαν στο συμπέρασμα έστω στο τέλος του 2014 ή στην χειρότερη περίπτωση πριν το Πασχα του 2015 να τεθεί σε κυκλοφορία το σπουδαιότερο τμήμα Λουτράκι-Αμβρακία όπως έγινε κάποτε και με την παράκαμψη Αγρινίου για να δοθεί οδική ανάσα στη Δυτική Ελλάδα.
   -Σε όλες τις επισκέψεις επεδίωξα να είμαι παρών και κατέγραψα στην μνήμη μου ότι αποφασίστηκε με κάθε λεπτομέρεια
     -Έγιναν αρκετές εργασίες το 2014 στο προαναφερόμενο τμήμα Λουτράκι-Αμβρακία, ασφαλτικά σχεδόν 10χλμ και 1-2 χλμ που βρίσκονται στο στάδιο  της ασφαλτοστρωσης και εκρεμούν χωματουργικά 2-3 χλμ και  και σύμφωνα με τους ειδικούς σε 6-7 μήνες το τμημα που είναι μήκους 15-17χλμ μπορεί να ολοκληρωθεί.
  -Τέλος το 2015 πέρασε άπρακτο χωρίς δηλώσεις και ενέργειες αλλά από το 2016 και όλο το 2017 κάθε τόσο και λιγάκι πότε ο Υπουργός, πότε ο Γενικός Γραμματέας έκαναν δηλώσεις λέγοντας την μια φορά θα πάμε σε συμπληρωματική σύμβαση και την άλλη σε σκούπα και μέχρι αυτή την ώρα δεν έγινε τίποτα. Εδω να επισημάνω ότι από τις 22 Φεβρουαρίου του 2017, επιστρέφοντας ο υπουργός από τα εγκαίνια της Ιόνιας οδού στα Γιάννενα επισκέφθηκε και το τμήμα Λουτράκι-Αμβρακία και παρά τις διαβεβαιώσεις δεν «έτρεξαν» οι διαδικασίες.
      -Επειδή, λοιπόν, ο αυτοκινητόδρομος Άκτιο Αμβρακία έχει τη δική του, πικρή και πονεμένη ιστορία, οι κάτοικοι και επισκέπτες συνεχίζουν να κινούνται καθημερινά σε ένα απαρχαιωμένο και επικίνδυνο οδικό δίκτυο, στην παλαιά εθνική οδό Αμφιλοχία-Βόνιτσα-Λευκάδα που έχουμε θρηνήσει δεκάδες θύματα και όλοι εκφράζουν τη βαθειά τους ανησυχία για τις καθυστερήσεις στο νέο αυτοκινητόδρομο. 

ΥΓ: Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω το site ypodomes.com και ειδικότερα τον φίλο μου Νίκο Καραγιάννη ο οποίος μας ενημερώνει συνεχώς για τα αναπτυξιακά έργα της περιοχής και όχι μόνο και είμαστε ευγνώμονες για την προσφορά του.

Δείτε πρόσφατες φωτογραφίες απο την 4η εργολαβία από τον Κόμβο Λουτρακίου μέχρι την Λίμνη Αμβρακίας:




Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Ευάγγελος Αυδίκος*, Ο κόσμος trump-αλίζεται, EFSYN, 11.10.17


tramp.jpg

Ντόναλντ ΤραμπΟι δηλώσεις του ενοχλούν την αισθητική και τις ευαισθησίες πολλών πολιτών | AP Photo/ Evan Vucci
Εχουν γραφτεί πολλά για τον Ντόναλντ Τραμπ, τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών για νέο πρόεδρο στις ΗΠΑ.
Είν’ αλήθεια πως ο ίδιος τρίβεται πολύ συχνά στην γκλίτσα του τσοπάνη. Αρέσκεται να κάνει απαξιωτικές δηλώσεις για πληθυσμιακές ομάδες ή και για πρόσωπα. Η αμετροέπεια και η υπερβολή είναι δομικά στοιχεία της προσωπικότητάς του. Ενδεχομένως και της προεκλογικής του εκστρατείας.
Ο κόσμος trump-αλίζεται, λοιπόν. Οι δηλώσεις του γίνονται παγκόσμια είδηση. Ενοχλούν την αισθητική και τις ευαισθησίες πολλών πολιτών. Ολων των πολιτικών αποχρώσεων«Ηττα Τραμπ», σχολιάζει ο ιστότοπος της «Εφ.Συν.», με αφορμή τις σεξιστικές του δηλώσεις.
Ομως, ο Τραμπ δεν υποχωρεί μπρος στον χλευασμό και τα επικριτικά σχόλια. Αναδιπλώνεται μόνο. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως διεκδικεί με πολλές πιθανότητες τον προεδρικό θώκο για την επόμενη προεδρική θητεία.
Πρόκειται για ένα μεμονωμένο φαινόμενο; Είναι δομικό στοιχείο του αντιφατικού πολιτικού συστήματος στις ΗΠΑ, που αναπαράγεται στις εκλογές από τη μειοψηφία του εκλογικού συστήματος και στον αστερισμό των μακροχρόνιων γεωπολιτικών συμφερόντων όσων ασκούν την πραγματική εξουσία στις ΗΠΑ;
Εχουν γραφτεί πολλά -και θα ειπωθούν περισσότερο όσο πλησιάζει ο καιρός της προεδρικής εκλογής.
Πέραν πάσης αμφιβολίας όμως, είναι διαφορετικές οι συνθήκες, στις οποίες έγιναν οι εκλογές πριν από οχτώ χρόνια, που ανέδειξαν πρόεδρο τον Ομπάμα. Η εκλογή του απελευθέρωσε, ιδίως στις ΗΠΑ και ανάμεσα στους Αφρο-Αμερικανούς και τους Ισπανόφωνους, αισθήματα αγαλλίασης.
Η νίκη Ομπάμα ήταν εναντίον ενός ρατσιστικού και πολιτικά υπερσυντηρητικού λόγου που εκπορευόταν από τη Σάρα Πέιλιν, την τότε υποψήφια των Ρεπουμπλικανών για την αντιπροεδρία. Οκτώ χρόνια μετά, ο λόγος αυτός έχει αναβαθμιστεί. Διατυπώνεται από τον υποψήφιο πρόεδρο.
Τα πρόσωπα έχουν τη δική τους δυναμική στην πολιτική ιστορία. Ομως, δεν είναι αυτά που από μόνα τους μπορούν να χειραγωγήσουν τις κυρίαρχες πολιτικές και κοινωνικές δομές. Η οκταετία Ομπάμα το απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ευαισθησία και τις διαφορετικές προθέσεις του σε πολλά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.
Ωστόσο, δεν επαρκούν οι καλές προθέσεις, που συντρίβονται συχνά από τις ερπύστριες ενός αδυσώπητου νεοφιλελεύθερου συστήματος, το οποίο τρέφεται ως άλλος Μινώταυρος από τις σάρκες των θυμάτων στα στρατιωτικά και κοινωνικά πεδία.
Ο κόσμος, πλέον, trump-αλίζεται. Ζει στον αστερισμό πολιτικών που κομίζουν με τον πολιτικό τους λόγο τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό, την καταπάτηση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την πριμοδότηση της αχαλίνωτης κερδοφορίας σε βάρος του δικαιώματος στη ζωή που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Στο όνομα ενός «ορθολογισμού» σπέρνουν τη δυστυχία και εξωθούν λαούς στην απόγνωση.
Ο Τραμπ, δυστυχώς, δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση. Προφανώς, ως προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από ιδιοτυπία στη συμπεριφορά του, που προσβάλλει και προκαλεί. Ομως, είναι ο εκλεκτός ενός κόμματος στις ΗΠΑ. Εχει την εύνοια των σκληρών κομματικών μηχανισμών αλλά και των οικονομικών συμφερόντων.
Αν λοιπόν ο Τραμπ ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε επανορθωτικές κινήσεις. Το δυσάρεστο είναι που γέμισε ο κόσμος ζει στον κόσμο του trump-αλισμού. Αναδεικνύονται πολιτικοί που πιστεύουν σ’ έναν ακραίο νεοφιλελευθερισμό αδιαφορώντας για τα κοινωνικά δικαιώματα. Χαρακτηρίζονται από μισανθρωπισμό και ξενοφοβία. Είναι κήρυκες του μίσους και του ρατσισμού.
Ολη η Ευρώπη trump-αλίζεται, λοιπόν. Κι αυτό είναι που προκαλεί ανησυχία. Ολοι αυτοί εκπροσωπούν την επιστροφή σε πολιτικές που ευνοούν καθυπόταξη της κοινωνίας από την υπερσυσσώρευση πλούτου. Αντιμετωπίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα και τον σεβασμό στον άνθρωπο ως ενοχλητικά εμπόδια στην επίτευξη των στόχων τους.
Αυτός είναι ο trump-αλισμός. Σ’ αυτή την περιδίνηση η επιλογή των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων είναι να ταυτίζονται με τις πολιτικές των συντηρητικών κομμάτων. Διαφοροποιούνται, ασφαλώς, στην αντιμετώπιση των γυναικών ή ευπαθών κοινωνικών ομάδων.
Υποστηρίζουν, όμως, με συνέπεια τις νεοφιλελεύθερες επιλογές που οδηγούν σε περαιτέρω πολιτική τους συρρίκνωση. Η Γερμανία και η Γαλλία είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το ίδιο γίνεται και στις ΗΠΑ.
Η Κλίντον, ως γυναίκα, θα έπρεπε να έχει επιβάλει τη δική της παρουσία. Αρκεί μόνο να είσαι γυναίκα όταν σε βαραίνουν διάφορα άλλα; Αποδεικνύεται πως όχι.
Ο κόσμος trump-αλίζεται, λοιπόν. Κι ο λόγος; Οι εναλλακτικές λύσεις έχουν ξεθωριάσει. Η πολιτική ελπίδα ανθίζει εκεί που υπάρχει η προσδοκία και η πίστη σ’ έναν καλύτερο κόσμο.
* καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

MIND, EMOTION AND MYTHIC THINKING A symposium for scholars of cultural studies and artistic research 9th of May 2018, Helsinki, Finland



Mind, emotion, and mythic thinking is a symposium for young cultural studies scholars that also welcomes the views of artistic researchers. It brings together different perspectives in study of mind, emotion, and cognition primarily from folklore research but also from other fields of cultural studies as well as art.
The symposium aims to look into mythic thinking, discourse and vernacular worldview and how they relate with emotion and/or cognition. Mythic thinking is the process of thinking and experiencing through signs, structures and stories of mythology. In this sense, myths are seen as emotionally invested, culturally meaningful symbols, that offer ways of knowing and understanding history, origins and the organization of the world. These symbols circulate socially and are manipulated in what is known as mythic discourse, the discourse of these where ways of mythic thinking are communicated, reinforced or contested. The overall theme of the symposium focuses on intersections of emotion or mind and discourses of mythic thinking.
Keynote speaker: Prof. John McKinnell (University of Durham)
We welcome proposals for papers and posters on topics including, but not limited to:
  • Methods of analysis – text, performance and meaning
  • Reflections of mythical world in emotional expression
  • Emotional path to the other world
  • Mind and mythic thinking – cognitive approaches
  • Dynamics and variation of individual performances in relation with collective mythology
  • Us and the other – myths and mythic thinking as ground for community-building
  • Mythic thinking, emotion and artistic work
The symposium is especially for young scholars, doctoral students and we also welcome promising master’s degree students. We encourage multi-disciplinary approaches and new openings in fields of cultural and art research.
If you would like to participate with a paper (20 min presentation + 10 min discussion) or poster, please send a title of your proposal and a 300-word abstract with full name, affiliation, and contact e-mail to viliina.silvonen@helsinki.fi by 16th February 2018. The committee will confirm the presentations latest at the beginning of March 2018. We aim to get respondents for presentations, and for them we need a draft of presentations two weeks before the symposium.
For further information, please visit blogs.helsinki.fi/mind-emotion or contact viliina.silvonen@helsinki.fi.
The symposium is organized by Folklore Studies, University of Helsinki, and Mythology, Verbal Art and Authority in Social Impact Project.

Αποστόλης Αρτινός, Αγαπημένη μου Lyda, Κριτική 2017

Δύο αδελφές, η Μπεμπούλα και η Ροζαλίνδη (Lyda), αλληλογραφούν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30, αμέσως μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης που προκλήθηκε από το κραχ του 1929. Τα περισσότερα από τα γράμματα στέλνονται από την Μπεμπούλα, η οποία είχε μόλις διοριστεί δασκάλα σε ένα χωριό της Ηπείρου, προς τη Ροζαλίνδη, που την ίδια περίοδο διέμενε στην Κέρκυρα. Η χρεοκοπία της οικογένειας, η προσαρμογή στο νέο περιβάλλον, η αγωνία του βιοπορισμού, οι νεανικοί έρωτες, οι απανωτές διαψεύσεις είναι όλα όσα θέλει να μοιραστεί η πρωταγωνίστρια των επιστολών με τον πιο δικό της άνθρωπο. Τα πρόσωπα μέσα από τις λέξεις: Η Μπεμπούλα, η Lyda, ο Αντρέας, η μαμά. Οι τόποι: Το χωριό της Ηπείρου, η Κέρκυρα, η Αθήνα. Τα ρήματα που ιχνογραφούν τη λαχτάρα και τη θλίψη: Σε φιλώ, Γράψε μου, Περιμένω.

Αποσπάσματα

Λίγα χρόνια μετά τον θάνατο της Ροζαλίνδης, το οικογενειακό σπίτι της Κέρκυρας βγήκε προς πώληση. Κάποια έπιπλα κρατήθηκαν απ’ τους κληρονόμους της, αλλά τα περισσότερα, που θεωρήθηκαν δεύτερα, δόθηκαν στον παλαιοπώλη της γειτονιάς, για να μην πεταχτούν και πάνε χαμένα. Αυτή η συνήθης δικαιολογία. Μια ξεφτισμένη ροτόντα, κάποιες ραφιέρες, ένας σκαλισμένος καθρέπτης, δυο παλιά κομοδίνα, τέσσερις καρέκλες τραπεζαρίας, και μια σερβάντα από ξύλο τριανταφυλλιάς, με δυο ξεχαρβαλωμένα συρτάρια στο κάτω μέρος. Μαζί με τα πράγματα πουλήθηκε κι ένας μεγάλος κιτρινισμένος φάκελος που αγοράσθηκε από μια φίλη μου και ανοίχθηκε σπίτι της το ίδιο εκείνο βράδυ. Μια κορδέλα έδενε με φιόγκο μια δέσμη επιστολών, μαζί με κάποια άλλα χειρόγραφα αγγλικών κειμένων, ασπρόμαυρες φωτογραφίες και παλιές καρτ ποστάλ απ’ την πόλη της Κέρκυρας. Ένα εγκαταλελειμμένο αρχείο μνήμης. Οι περισσότερες επιστολές στέλνονταν από τη μεγαλύτερη αδελφή της οικογένειας, την Αικατερίνη Αγάθου, που τα υπέγραφε ως Μπεμπούλα, στη μικρότερη αδελφή της, τη Ροζαλίνδη, στο πατρικό τους στην Κέρκυρα.



Μέσα από επιστολές κι ένα τετράδιο σημειώσεων, και με εφόδιο την ευαισθησία ενός αναγνώστη, ο Αποστόλης Αρτινός αναδεικνύει σε ύψιστη χειρονομία το να απευθύνεσαι σε κάποιον και διασώζει την εικόνα μιας ζωής που κινδύνευσε να βυθιστεί στη λήθη.



Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Call for Papers: The 8th Conference of Young Folklorists "Reflecting on Disciplinary Ethics in Folkloristics" (Riga, September 19-21, 2018)



Are there situations when personal engagement can get in the way of truthful reporting? To whom the folklorist should be responsible more – the scholarly truth or the informant? What are the researchers’ responsibilities to those being studied? Are there any fields of research too sensitive and ethically too difficult to be addressed at all? What are the principles of ethically correct work with archived material and its representation in the digital tradition archives? What are the new ethical challenges introduced by the Digital Age? How the research is going to affect the lives of informants and should such influence be exerted by the results of the research? Can researchers have too much empathy? Some questions regarding the ethics in folkloristics might never be answered, but nevertheless: with this conference we would like the young folklorists to join the international debate.
The topics of interest for the conference include, but are not limited to the following:
  • Ethical challenges in folkloristics: research, fieldwork, archives
  • Overcoming stereotypes and authorities
  • Professional responsibility to informants: informed consent, communication, problems of patronizing the community
  • Folklore within media and creative industries
  • Controversial and sensitive topics: personal information, gender issues, ownership of folklore
  • Problems of defining, preserving and communi cating the intangible cultural heritage
  • Ethical issues of the Digital Age
The 8th Conference of Young Folklorists "Reflecting on Disciplinary Ethics in Folkloristics" taking place in Riga, September 19-21, 2018, aims to foster academic communication and collaboration in the field of folkloristics, inviting students, as well as recently graduated scholars and anyone who considers themselves to be a young folklorist to join this annual event to share experience and present their research to international audience addressing the question of ethics in the folkloristics.
The applicants are invited to email the preliminary title of their presentation by March 1, 2018, and to submit their abstracts (max 250 words) by May 2, 2018, to yofo2018@gmail.com. Please include your name, institutional affiliation, position, and contact information. All prospective presenters will be notified by e-mail by June 1, 2018.
The conference is organized by the Archives of Latvian Folklore, Institute of Literature, Folklore and Art of the University of Latvia:  http://en.

Ευη Κουτρουμπάκη *, Η ιερότητα της μαθητείας, EFSYN, 18.1.18


sxoleia.jpg

Σχολεία, σχολική αίθουσαEUROKINISSI / ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Κάθε προσπάθεια βελτίωσης του κόσμου, κάθε επανάσταση κοινωνική και πολιτική πάντα περιελάμβανε τη γνώση ως έναν βασικό πυλώνα κάθε μορφής αλλαγής. Η διά βίου μάθηση και το δικαίωμα της πρόσβασης στη γνώση ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, θρήσκευμα ή ηλικία αποτελεί προαπαιτούμενο κάθε ευνομούμενης πολιτείας.
Η ύπαρξη των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας καθώς και των Εσπερινών Γυμνασίων και Λυκείων της χώρας καταμαρτυρά αυτή την πρόθεση της πολιτείας να δίνει τη δυνατότητα σε εργαζομένους και συμπολίτες μας που δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν τις γυμνασιακές και λυκειακές τους σπουδές όταν έπρεπε, να το πράττουν ετεροχρονισμένα αλλά ποτέ αργά. Πολλοί από αυτούς πετυχαίνουν στις πανελλαδικές εξετάσεις και εισάγονται στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας.
Αν η ιδιότητα του δασκάλου αλλά και του μαθητή είναι γενικότερα ιερή και η σχέση αυτών αδιάσπαστη, στην περίπτωση αυτών των Εσπερινών Σχολείων και των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας, αυτή η σχέση και αυτές οι ιδιότητες που αυτή συνεπάγεται αποκτούν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Οι μαθητές των σχολείων αυτών, αφού έχουν διατρέξει μια ημέρα γεμάτη από εργασιακές και οικογενειακές ευθύνες, μια που ένας μεγάλος αριθμός των φοιτώντων σε αυτά είναι ενήλικες, καλούνται να μελετήσουν, να μάθουν, να εξεταστούν και να ανταποκριθούν εν τέλει στις απαιτήσεις του σχολικού προγράμματος.
Αγώνας δρόμου με σκοπό προεξάρχοντα την εκπλήρωση των στόχων. Αν η μαθητεία είναι γενικότερα ιερή, στα σχολεία αυτά καθίσταται ιερότατη. Ιερός ο μαθητής αν στόχος του είναι η γνώση. Κάποιες φορές, όμως, κάποιοι ενήλικοι μαθητές φαίνεται πως δεν στοχεύουν σ’ αυτήν, αλλά με πρόφαση τη γνώση, χρησιμοποιούν τη μαθητική ιδιότητα για ίδιους σκοπούς.
Τέτοια υπήρξε και η περίπτωση του ενήλικου μαθητή Αθανάσιου Αλεξάτου, ο οποίος συντάσσοντας ένα κατάπτυστο κείμενο με τον τίτλο «Η επέλαση της Αριστεράς στα ελληνικά σχολεία», αναρτώντας σχετικό βίντεο με εαυτόν αγορητή, καταφέρθηκε, έθιξε την τιμή και την υπόληψη και επέσυρε πλήθος υβριστικών σχολίων και απειλών από άλλους ομονοούντες με αυτόν, εναντίον του καθηγητή του, φιλολόγου του 1ου Εσπερινού ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, Κώστα Κουτρουμπάκη.
Αφορμή όλων αυτών, κατά τον ανωτέρω μαθητή, η βαθμολόγησή του με 10,4 στο μάθημα των Αρχαίων, την οποία εξέλαβε ως τιμωρία, γιατί αγαπά την πατρίδα! Σύμφωνα με τον κ. Αλεξάτο, δεν θα πρέπει να εορτάζεται το Πολυτεχνείο, θα πρέπει να μην ακολουθείται το πρόγραμμα της διδακτέας ύλης του υπουργείου (που όπως ο ίδιος αναφέρει, ο συνάδελφος ακολουθεί κατά γράμμα), να διδάσκεται δε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος κάθε χρόνο, να αποδοθεί ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού λαού το 1940-41 καθ’ ολοκληρίαν στον Ιωάννη Μεταξά, οι δε πρόσφυγες να εξοβελιστούν από τον χάρτη της χώρας.
Ιερή η ιδιότητα του μαθητή όπως προελέχθη, όταν και ο ίδιος ο μαθητής –ιδιαίτερα όταν είναι ενήλικος– αντιλαμβάνεται την ιερότητά της, όταν δεν τη χρησιμοποιεί στρεβλά, όταν δεν κρύβεται πίσω από αυτήν, όταν τη σέβεται, όταν σέβεται τον μόχθο των συμμαθητών αλλά και των διδασκόντων, όταν δεν προσπαθεί, αβρόχοις ποσί, να ηρωοποιήσει εαυτόν στους ομοϊδεάτες του, όταν αποδέχεται τις συντεταγμένες του δημοκρατικού πολιτεύματος, όταν αντιλαμβάνεται τις έννοιες της αγάπης, της καταλλαγής και της αλληλεγγύης ως σπονδυλικής στήλης του εκπαιδευτικού συστήματος κάθε ευνομούμενης χώρας.
Σ’ αυτή την πολύπαθη χώρα που το εκπαιδευτικό της σύστημα λαμπρύνθηκε με φωτισμένους δασκάλους, όπως ο Γληνός ή ο Δελμούζος, που άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν για το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στην υγιή γνώση, η χρήση –κατάχρηση– της μαθητικής ιδιότητας ως εφαλτήριου προσωπικών φιλοδοξιών ή άλλο τι, αποτελεί ύβρι για τη γνώση, προσβολή και κίνδυνο για τη Δημοκρατία.
* καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Κατάσταση και προοπτικές της λαογραφίας σήμερa, Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018 κατά τις απογευματινές ώρες (5-9) στο Αμφιθέατρο Τρίτση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Διδότου 12, 106 80
 Αγαπητά μέλη και φίλοι της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας,
 Το ΔΣ της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας σάς προσκαλεί στην επιστημονική εκδήλωση Κατάσταση και προοπτικές της λαογραφίας σήμερα (με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης των 14 τόμων της λαογραφικής σειράς του Β. Πούχνερ, εκδόσεις Αρμός 2009-2017).
 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018 κατά τις απογευματινές ώρες (5-9) στο Αμφιθέατρο Τρίτση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50).

Πρόγραμμα Εκδήλωσης
Χαιρετισμοί από τον πρόεδρο Μ. Γ. Μερακλή, τον γεν. γραμμ. Μηνά Αλ. Αλεξιάδη και τον εκδότη Γιώργο Χατζηιακώβου.
 Εισηγήσεις:
Μανόλης Βαρβούνης, Θρησκευτική Λαογραφία στην Νοτιοανατολική Ευρώπη κατά το λαογραφικό έργο του Βάλτερ Πόυχνερ.

Άννα Λυδάκη, "Ώρα της αλήθειας, ώρα της ομορφιάς…". Θεωρία και αισθητική στο έργο του Βάλτερ Πούχνερ.

Ανδρομάχη Οικονόμου, Έρευνα, μελέτη και μουσειακή εκφορά του υλικού πολιτισμού: θεωρητικές - μεθοδολογικές προσεγγίσεις και εφαρμογές στην ελληνική λαογραφία.

Ιωσήφ Βιβιλάκης, Η συνομιλία λαογραφίας και θεατρολογίας. Ρέα Κακάμπουρα, Αξιοποιώντας τη Λαογραφία του Βάλτερ Πούχνερ στο πλαίσιο μιας Κριτικής Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης.

Βασιλική Χρυσανθοπούλου, Η λαογραφία ως θεωρία και «πρακτική»: ο λαϊκός πολιτισμός από τη σκοπιά της πολιτιστικής κληρονομίας και της δημόσιας λαογραφίας.

 Γιώργος Κατσαδώρος, Η υπερνίκηση του τέρατος με αφορμή τις παραμυθολογικές μελέτες του Βάλτερ Πούχνερ. Πώς διαμορφώνεται σήμερα η εικόνα του δράκοντα;

Γιώργος Κούζας, Μεταξύ φαντασίας και κοινωνικής πραγματικότητας: Παραμύθι, πολιτιστική βιομηχανία και μαζική κατανάλωση.

Βάλτερ Πούχνερ, Το στίγμα μιας προσπάθειας. * Στη συνέχεια θα ακολουθήσει στρογγυλή τράπεζα με θέμα Κατάσταση και προοπτικές της λαογραφίας